Kutuplar…
Bir gün bakıyorsunuz, herkes milliyetçi, diğer gün herkes milletine küfrediyor. Bu gerçekle çok uzun zamandı iç içe, beraber yaşadığımızın farkında mıyız acaba? Sanırım işimize geldiği gibi davranmak isteğimizin sonuçlarından biri bu. Sadece günlük hayatta değil, dönemsel olarak da insanların düşüncelerinin hep zıt kutuplarda dolaşmakta olduğunu gözlemliyorum. Kimi zaman, batıya özenip her şeyin en iyisinin orada olduğu, biz Türklerin hiç bir şeyden anlamadığımız düşüncesi herkese hakim oluyor. Sonra bir bakıyorsunuz birden bire aynı şahıslar, atalarımızla gurur duymaya başlamış, milli birlik bütünlük sloganları atıyor. “Tüm Türkler birleşsin, bizdeki tarih kimsede yok, vatanımız bir cennet.” Biraz garip değil mi? Millet olarak, hadi kişiler olsa anlarım, herkesin olumlu ya da düşündüğü zamanlar vardır, ama bakıyorsunuz, toplum psikolojisi topyekun değişivermiş. Değişmesi bir yana, hep zıt kutuplar arasında gidip gelmiş ancak bir türlü, ortada bir yerde sabitlenememiş. hep küfretmiş, birilerini suçlamış, yermişiz, ama aslında, o yerdiğimiz kişilerin bir zamanlar biz olduğunu da unutmuşuz. Hatırladığımız zamanlarda da, artık dünyaya daha olgun baktığımız düşüncesiyle kendimizi kandırmış, diğerlerini aptallıkla suçlamışız. Neden büyle olduğunu açıkçası bilmiyorum, yani teşhis var ama mikrop kim belli değil, tedavisi de öyle kolay bir tedavi değil. Bu toplumun psikolojisini bu şekilde yıllar boyunca kimler sömürdüyse mutlulardır herhalde. Çünkü şu anda karşılarında, iki gazete haberiyle galeyana gelebilecek, tüm hayat görüşünü değiştirebilecek bir toplum yaratmışlar. Öyle bir toplu ki, devamlı küfür edilebilecek birilerini bulan, ya ak, ya da kara olan ama bir türlü farklı bir tonu da olsa griyi sevemeyen, takım tutar gibi particilik yaptığından, doğru olanı değil de, düşünmeden sadece ona söyleneni savunan, hatta ateşli bir şekilde savunan, bir toplum. Bu arada dünya nereye gidiyor, habersiz. Teknoloji ne durumda, insan hakları, hatta hayvan hakları ne durumda, dünya neyi tartışıyor, habersiz. Onun için yüzyıllardır tartıştığı, ama nedense bir türlü sonuç alamadığı, sonuçlanamadığı halde de “bırakalım böyle kalsın, onlara da saygı duyalım” demediği konular önemli. Ona göre herkes aynı düşünmeli, aynısını yapmalı, yoksa hazmedemez. O, biziz, maalesef. Bizi bu hale getirenler utansın, değişime engel olanlar da defolup gitsin hayatımızdan. Bu millet çok daha iyilerine layık. Diyorum ya, hep kutuplardayız, ya güneyde, ya da kuzeyde, oysa ki insanlar ekvatorda daha mutlu. Bunu ne zaman anlayacağız merak ediyorum…
Tags: batılılaşma, kutuplaşma, milliyetçilik, parti, sosyoloji, toplum psikolojisi, yönetim
You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.
